Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Long Live The -Stephen- King! (Από τη ομιλία μου στο Death Disco 10/2/16)

Η πρώτη μου επαφή με τον «Βασιλιά», Στίβεν Κινκ έγινε μέσα από την τηλεοπτική μετάδοση της  «Christine» ή του «ΙΤ», αλλά πραγματικά δεν θυμάμαι ποιο ήρθε πρώτο. Πολύ αργότερα βρέθηκα με έναν φίλο μου που κουβαλούσε κάτι βιβλία «τούβλα» για να μου πει «Ξέρεις, είναι αυτός που έχει γράψει τα παραπάνω, αυτά και άλλα τόσα, είναι φοβερός, διάβασε τον!» 

"Christine" Ακουαρέλα σε Α3


 Στην αρχή, το μέγεθος των βιβλίων του και μόνο έφτανε να με τρομάξει από τον Στίβεν Κινκ, αλλά μιας και εκεί που παραθερίζω δεν έβαλα ποτέ τηλεόραση και ούτε τα κομπιούτερ είχαν μπει στη ζωή μου με όλα τα κόμικς να τα είχα χιλιοδιαβάσει και βαρεθεί, το να αρχίσω ένα τεράστιο βιβλίο του ώστε να περάσω τις ώρες μου ήταν πρόκληση. Και πραγματικά εκεί είδα πως είχε το ταλέντο να σε κερδίζει από την πρώτη γραμμή! Έκτοτε κυνηγούσα το κάθε νέο του βιβλίο ή το πιο διαδεδομένο, παρόλο που θα έλεγα πως είμαι περισσότερο φαν του είδους της Επιστημονικής Φαντασίας παρά του Τρόμου.

 Και δεν είναι τυχαία «Βασιλιάς» αυτού του Τρόμου. Ακόμα και σήμερα πιστεύω ότι του αρέσει περισσότερο να μπαίνει στην διαδικασία γράψει από το να θέλει να είναι ένας απλός bestsellerάκιας! Κατ’ αρχήν βλέπω πως έχει συγγραφικές εμμονές πράγμα που στα μάτια μου τον κάνει φοβερά συμπαθή: Περιγραφές αμερικάνικων κωμοπόλεων της δεκαετίας του ’50, κριτική στον κλασσικό αμερικάνικο τρόπο ζωής, παρέες από απροσάρμοστα πιτσιρίκια που καλούνται να λύσουν ένα μυστήριο που κανείς απ’ τους μεγάλους δεν τους πιστεύει, μικροκοινωνίες, μοναχικοί συγγραφείς, καλλιτέχνες και τραγουδιστές που κάποια στιγμή σαν τον ίδιο πιάσανε την καλή και «εμπορευματοποιήθηκαν», άνθρωποι με ψυχικές και μεταφυσικές ικανότητες, εκνευρισμένοι έφηβοι που επαναστατούν στους γονείς τους, Rock N Roll, κ.α. 



 Αλλά επειδή το σημερινό μας θέμα είναι και η θεματολογία του Τρόμου μέσα από τα βιβλία του Στίβεν Κινκ θέλω να θέσω μια προβοκατόρικη ερώτηση: Είναι βιβλία Τρόμου τα βιβλία του Στίβεν Κινκ; Όπως και ο ίδιος έχει εξηγήσει σχετικά με τον τρόμο, αυτός προέρχεται από τους δικούς μας ανεξερεύνητους φόβους. Κλόουν που τρώνε παιδιά, παλιά αυτοκίνητα που είναι δαιμονικά, ξενοδοχεία που είναι στοιχειωμένα, τι μπορεί να πάθει ένας συγγραφέας άμα πέσει στην φροντίδα της μεγαλύτερης φαν του ή την κατάρα ενός τσιγγάνου μάγου. Έτσι ο Κινκ ξεκινάει πάντα από μια απλή φοβία, καθημερινή, παιδική, αθώα, που ενισχυμένη από τις πεποιθήσεις των ηρώων του βγαίνει από το ασυνείδητο τους και γίνεται με έναν μεταφυσικό τρόπο τελείως πραγματική. Ο Κινκ κάνει ψυχογραφήματα χαρακτήρων, τόσο συχνά που θαρρείς πως τελικά θέλει να σου περιγράψει κάτι παραπάνω από την περιγραφή ενός απλού τέρατος. Πολύ χαρακτηριστικό να προσέξει κανείς πόσο εύκολα μπορεί να μπει στην σκέψη κάποιου ήρωα και να μας κάνει να καταλάβουμε τα κίνητρα του λίγες στιγμές νωρίτερα πριν τον τραγικό θάνατο του. Ίσως αυτός είναι κι ο λόγος που τα βιβλία του μπορεί να είναι ογκώδη, ο λόγος που δύσκολα μεταφέρεται πιστά στον κινηματογράφο, ο λόγος που μπορεί τα βιβλία του να έχουν τόσο μεγάλη επιτυχία. Ο λόγος που είναι τελικά ένας μεγάλος Αμερικάνος συγγραφέας και όχι (θα μπορούσε μιας κι έχει πάντα καλές ιδέες) να είναι ένας απλός σεναριογράφος ή σκηνοθέτης (το αναφέρω μιας και η μόνη του σκηνοθετική δουλειά το Maximum Overdrive απέτυχε παταγωδώς.) 



 Εντάξει, να ξαναπώ τα αρνητικά: Είναι bestsellerάκιας! Το όνομα του πουλάει και πιάνει περισσότερο χώρο στο εξώφυλλο από τον ίδιο τον τίτλο του εκάστοτε βιβλίου. Πολλές φορές «κάνει κοιλιές» ή επαναλαμβάνεται. Είναι χωμένος στον χώρο της τηλεοπτικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας σχεδόν όσο ο Σπίλμπεργκ ή ο Σταν Λι. Άλλα παραμένει ο Βασιλιάς! Κάθε φορά που θα αρχίσεις να διαβάζεις ακόμα ένα βιβλίο του, ξέρεις ότι όσα αρνητικά και να του προσάψεις, το βιβλίο του θα σε ρουφήξει από την πρώτη κιόλας αράδα του και δεν θα σε αφήσει σε ησυχία μέχρι να διαβάσεις και την τελευταία του λέξη!

....Οπότε, υψώνουμε το ποτήρι μας και λέμε, LONG LIVE THE KING!

(Ευχαριστώ τον Γιώργο Σαφελά για τη βραδιά, και τον Τζανέτο Καβαλιώτη για τις φωτογραφίες)